قېرىندىشىم ئانا تىلىمىزنى قەدىرلەيلى! تويى بولۇپ ئاغىنىمىزنىڭ ، نىكىھىغا باردۇق سەھەردە . ئاخۇنۇمنى يىغلاتقان نىكاھ ، پۇر كېتىپتۇ پۇتۇن شەھەرگە ، خىجىللىقتىن قىزاردى جوڭلار ، باشلىغاچقا بوۋىلار سوراق . بايان ئەيلەي كىتاپخانىلىرىم ، ئەسلى ئىشنىڭ جەريانى مۇنداق . ئىمام ئاخۇن باشلىدى تەپسىر ، شۇك بولۇشتۇق ئايەتنى ئاڭلاپ . ھەيران بولدى مىڭكاۋخەن يىگىت ، چىقتى بىر قۇر ھەممىگە قاراپ . خوتۇنلۇققا قۇبۇل قىللىمۇ ؟ -دېدى ئمام ، يىگىتكە ، قىزنى ! ئپادىسىز ئولتۇردى يىگىت ، چۈشەنمىگەچ تازا بۇ سۆزنى . قىستىغاچقا ئمام جاۋاپنى ، -تا شو سا ؟ دەپ باقتى قولداشقا . توۋا دېدى بوۋىلار غەزەپ - - بىلەن قاراپ دادا قاقباشقا . پىچىرلىغاچ قولدىشى كۈلۈپ ، "تۇڭ يى"دېدى يىگىت ئالدىراپ . ئاپلا ... دېدى ئمام ئاخۇنۇم ، توختىماستىن ساقالنى سىلاپ . داۋام ئەتتى نىكاھنى ئمام ، بىر غەزەپتىن چاقناپ كەتتى كۆز . تاشقىردىكى قىزنىڭ ئاغزىدىن ، ئاران چىقتى "ھەئە" دىگەن سۆز . تۇزلۇق ناننى يىگىتكە بەرسە ، ھەيرانلىقتا دېدى "جىگى شى سا ؟ " چىرقىردى تاشقىردىكى قىز ، "جىگې مو مو فيچاڭ نەن چى لا "...... - توۋا دېدى ئمام غەزەپتىن ، مۇشۇمۇ ھە !؟ بىزنىڭ بالىلار!!!! بىر قاباھەت يادىدىن كېچىپ ، ھەسرەت.... دېدى ئاقباش بوۋايلار ..... - شەرەپلىك ئىش قوش تللىق بولۇش ، ئانا تىلنى ئۇنۇتۇش جىنايەت ! ئانا تىلسىز ئەلنىڭ كەلگۈسى ، مۇقەررەركى قىزىل قىيامەت ! بۇ يازمىنى 2008-8-19 11:41:00 Point تەستىقلىغان! |